5 maja: Dzień, w którym mówimy o godności i walce o lepsze jutro

 

Dziś, 5 maja, obchodzimy Europejski Dzień Walki z Dyskryminacją Osób Niepełnosprawnych. To data, która przypomina nam, że choć różni nas wiele — od sprawności fizycznej po życiowe doświadczenia — łączy nas coś znacznie silniejszego: człowieczeństwo.

To święto nie powstało po to, by odhaczać kolejną datę w kalendarzu.
5 maja ma zwrócić uwagę na realne problemy, z którymi osoby z niepełnosprawnościami mierzą się każdego dnia. To dzień, który:

• przypomina o prawie do równego traktowania,
• zwraca uwagę na bariery, które wciąż istnieją — zarówno te architektoniczne, jak i mentalne,
• podkreśla wagę dostępności w przestrzeni publicznej, edukacji, pracy i ochronie zdrowia,
• zachęca do dialogu, bo zmiana zaczyna się od rozmowy.

W wielu krajach 5 maja obchodzony jest również jako Dzień Godności Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną, co jeszcze mocniej podkreśla, że godność nie zależy od sprawności, poziomu samodzielności czy stanu zdrowia. Godność jest niezbywalna — i należy się każdemu.

To święto przypomina, że niepełnosprawność nie jest problemem jednostki, lecz wyzwaniem dla całego społeczeństwa. Bo to społeczeństwo tworzy bariery — i to społeczeństwo może je zburzyć.

Moja walka o samodzielność

Nazywam się Monika Mosór i od urodzenia toczę walkę, której sama nie wybrałam.
Przepuklina oponowo‑rdzeniowa, wodogłowie, padaczka — dla lekarzy to medyczne terminy.
Dla mnie to codzienność pełna bólu, ograniczeń i nieustannej pracy nad własnym ciałem.

Ale nie chcę, by choroba mnie definiowała.

Jestem kobietą z marzeniami. Każdy mój dzień to godziny spędzone na materacu rehabilitacyjnym, spotkania z terapeutami i walka o każdy, nawet najmniejszy postęp. Nie walczę o pełne zdrowie — wiem, że ono jest poza moim zasięgiem. Walczę o coś znacznie bardziej realnego:

• o życie z mniejszym bólem,
• o niezależność,
• o godność.

Solidarność, która zmienia życie

Rehabilitacja, sprzęt ortopedyczny, aktywny wózek, ortezy — to koszty, które potrafią sięgać kilkunastu tysięcy złotych miesięcznie. To bariery, których nie pokonam sama.
I właśnie tutaj pojawia się siła wspólnoty.

W tym szczególnym dniu warto przypomnieć sobie o czterech filarach, które mogą realnie zmienić świat osób z niepełnosprawnościami:

1. Równość — bo każdy ma te same prawa.
2. Szacunek — uznanie godności każdego człowieka.
3. Zrozumienie — otwarcie się na drugą osobę.
4. Akceptacja — bycie razem takimi, jakimi jesteśmy.

Dziękuję, że jesteście.
Dzięki Wam mogę wierzyć, że niemożliwe naprawdę staje się możliwe.

Różni nas wiele, łączy nas człowieczeństwo.

W zakładce JAK POMÓC znajdziesz wszystkie informacje o tym, jak możesz wesprzeć moją walkę o lepsze jutro.